hayat cok garip..

..ve ben tum hikayeyi ezbere bilmeme ragmen
tek bir satirini anlamiyorum..

diyorumki dusunmiym

bir suru zevzeklik, eglence, oyun buluyorum kendime.
sonra bi anda yeni kararlar yankilaniyo beynimde.
ulen dusunmiycektik hani.
benden habersiz dusunup, kararini da alip cikiveriyo ya karsima icimdeki canavar.
urkuyorum.

singin' in the rain

:)
mutluluktan cildirabilirdim.

yazsam yazarim da!

bi manasiz geldi su an hersey..

semsiye lesleri

yagmurda istiklalde yurumek cok hosuma gitti bugun,
5 adimda bir telleri saga sola acilmis semsiye lesleriyle karsilasmak da her seferinde gulumsememe neden oldu. olmus bi hayvan gibiler, hepsi farkli sekillerde yere serilmis ve o kadar coklarki. semsiyeleri kirip geciren bi salgin hastalik var sanki:)
kirilan bozulan semsiyeyi bozuldugu anda oracikta birakmak ne sacma,
eminim onlari birakanlar normalde yere cop atmayan insanlardir. ama kirilip da islanmalarina neden oldugu icin semsiyeye karsi sinir besleyen insan evladi hemen firlatiyo buyuk ihtimal. zavallilarda sagda solda kolunu bacagini acmis yatiyolar.
cok absurd diil mi?

dunyeaa haritasi

koskaca beyoglunda kuse kagida basilmis, soyle eli yuzu duzgun, salonumun bir duvarini kapliycak ebatta bir dunya haritasi satilmaz mi ya!!
varsa yoksa ilkokullara asilan, alttan ustten citali, rengarenk, siyasi haritalar.
hayir tabiki yetmez islevsel olmasi, estetikte gorunucek banane.
ben o haritayi o duvara cizerim.hih!

(basligi da bulent ersoy seslendiriyomus.)

bugun kendimi sevmedim.

tum hastaliklarimi uzerine yukleyip bi karakter olusturmak istiyorum, sonra onun absurd hikayelerinden olusan bi kitap yapmak:)
ama bana benzer o zaman o, boluk porcuk, biseye benzemez.. sevmedim.